Φ.Μ.......

Ντοστογιέφσκι, ένας άνθρωπος που έμαθε την ζωή καλύτερα απο κάθε άλλον άνθρωπο που έχει πατήσει το πόδι του σε αυτή τη γη! Ντοστογιέφσκι, ένας άνθρωπος που έμαθε να ζει μέσα απο τον δικό του πόνο διαδίδωντας τον σε όλους εμάς, μια σκοτεινή άβυσσος, ένα σκοτάδι....το υπόγειο! Ντοστογιέφσκι, πονεμένος, τρελος, δυνατός, ερωτευμένος, επαναστάτης, αθάνατος...... Φ.Μ.ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ, ΘΕΟΣ!!!! 

ΥΠΟΓΕΙΟ!!!

Πατήστε στο παρακάτω Link για να δείτε την παράσταση απο την πειραματική σκηνή του ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ και να σχολιάσετε!!!!

http://www.nt-archive.gr/viewvideos.aspx?playID=252&videoFile=0569-01-00

Το υπόγειο.....

Ντοστογιέφσκι Φ. – Αναμνήσεις από το υπόγειο 

Στο Υπόγειο, ο Ντοστογιέφσκι κάνει μια σειρά ανακαλύψεων σχετικά με την ανθρώπινη φύση. Η ανθρώπινη φύση είναι ακραία, αντινομική και παράλογη. Ο άνθρωπος φέρει μέσα του μιαν ακαταμάχητη έλξη προς το παράλογο, προς την αχαλίνωτη ελευθερία, προς την οδύνη. Ο άνθρωπος δεν τείνει κατ’ ανάγκη προς το κέρδος. Η δυνατότητα να εξουσιάζει τον εαυτό του τον κάνει να προκρίνει ανά πάσα στιγμή την οδύνη. Δεν συμβιβάζεται με μια λογική οργάνωση της ζωής. Θέτει την ελευθερία υπεράνω της ευτυχίας. Η ελευθερία όμως δεν είναι η κατίσχυση της λογικής επί του ψυχικού στοιχείου· όχι, είναι μια ελευθερία στο έπακρο παράλογη, παρανοϊκή, που παρασύρει τον άνθρωπο εκτός των ορίων που του έχουν προσδιορισθεί. Αυτή η απεριόριστη ελευθερία τον βασανίζει, τον οδηγεί στην καταστροφή. Βασανιστήρια και καταστροφή – αυτά είναι που λατρεύει ο άνθρωπος. Οι ανακαλύψεις που κάνει ο Ντοστογιέφσκι μέσα σ’ αυτό το «υπόγειο» της ανθρώπινης ύπαρξης προκαθορίζουν τη μοίρα του Ρασκόλνικωφ, του Σταυρόγκιν, του Ιβάν Καραμάζωφ...

Νικολάι Μπερντιάγιεφ....

 

 

Μετάφραση : Στ. Αργυροπούλου

Υπεύθυνη σειράς : Παυλίνα Παμπούδη

Κριτικές στον Φ.Μ.Ντοστογιέφσκι.....

Ντοστογιέφσκι: «Αδελφοί Καραμαζόβ»

Ή ορθόδοξη πίστη καί το θρησκευτικό βίωμα στο λογοτεχνικό έργο του

Του π. Κυρίλλου Κεφαλόπουλου

Περιοδικό Τόλμη Αύγουστος 2007

 

«...Σαν εισχωρήσεις μέσα στο σύμπαν του Ντοστογιέφσκι, ανακαλύπτεις

έναν κόσμο μυστηριακό, πρωτόγονο καί παρθενικό. Σε κυριεύει μια

γλυκιά αγωνία, όπως όταν πλησιάζεις

πρωταρχικές καί αιώνιες

δυνάμεις. Καί σε λίγο,

ό θαυμασμός καί ή πίστη σε προτρέπουν να

μείνεις. Πίσω από κάθε διάφραγμα του

έργου του, πίσω από κάθε

ήρωα, βα σιλεύει ή αιώνια νύχτα καί το αιώνιο

φως...». Έτσι περιγράφει ό Στέφαν

Τσβάιχ το έργο του Ντοστογιέφσκι. Όλες οι μορφές των ηρώων του κινούνται

μέσα στα αδιέξοδα πού προξενεί ή

άρνηση του Θεού καί ή εναγώνια

αναζήτηση της πίστης καί του

θείου.Καί αυτό φαίνεται με τον πιο έκδηλο

τρόπο στους «Αδελφούς

Καραμαζόβ».

Αναλύσεις Μεταφραστών..... Φ.Μ.Ντοστογιέφσκι

Με όρους ψυχολογίας ο συγγραφέας υπήρξε πραγματικά ένας νεωτεριστής.
Οι χαρακτήρες του ήταν αδιαπραγμάτευτα ενδιαφέροντες σε κάθε μορφή
συμπεριφοράς και η ψυχική τους κατάσταση παρουσιάζει τέτοιες διακυμάνσεις και
ζωντανές καταγραφές που παραμένουν ακόμη και σήμερα τρομακτικά ζωντανοί και
χρησιμοποιήθηκαν ακόμη και από αληθινούς ψυχιάτρους ως περιπτώσεις
ψυχοπαθολογικές. Οι ιδέες του Ντοστογιέφσκι πάνω στα ανθρώπινα κίνητρα (ειδικά
τα υποσυνείδητα), τη διαφθορά, την απόλαυση του σαδομαζοχισμού και ειδικά την
σημασία των ονείρων μελετήθηκαν πλήρως από τον Φρόυντ, τον Γιουνγκ, τον Άντλερ
και άλλους ειδικούς που οδήγησαν την ψυχολογία στην μοντέρνα της εκδοχή. Στα
μυθιστορήματα του Ντοστογιέφσκι προοιωνίζεται η θεωρία του εικοστού αιώνα. Οι άνθρωποι υποφέρουν ψυχοσωματικά, πονάνε επειδή κάποιοι τόποι προκαλούν
πόνους. Μιλάνε για πόνους, υπαινισσόμενοι άλλα, ερμηνεύουν κινήσεις, διατηρούν
κώδικες συμπεριφοράς που χαρακτηρίζουν την τάξη τους.

Ο Ντοστογιέφσκι ήταν προφήτης με την ευρύτερη έννοια της λέξης. Τα λάθη
και οι συμφορές του εικοστού αιώνα αποτυπώθηκαν ευκρινώς στα γραπτά του.
Έζησε σε μια εποχή όπου επικρατούσε ο υλισμός, οι επιστημονικές ανακαλύψεις
ήταν πολλές ενώ υποχωρούσε το αίσθημα της θρησκευτικής πίστης.

Όμως ο Ντοστογιέφσκι αντιτάχθηκε με θάρρος απέναντι σε αυτή την θύελλα
αισιοδοξίας, προειδοποιώντας για τους επερχόμενους κινδύνους. Οι αντιρρήσεις του
επικεντρώθηκαν σε δύο σημεία: Πρώτον, ο επιστημονικός υλισμός ήταν επικίνδυνος.
Απορρίπτοντας τη θρησκεία και κάθε είδους υπερβατικής πραγματικότητας θα
άνοιγε η πόρτα στο χάος και στον μηδενισμό. Κι ενώ οι περισσότεροι στοχαστές
ισχυρίζονταν ότι, με την καθοδήγηση της λογικής, οι άνθρωποι θα απέρριπταν την
βία και την αντικοινωνική συμπεριφορά, ο Ντοστογιέφκσι, διαφωνώντας υποστήριζε
ότι η ανθρώπινη φύση δεν είχε αλλάξει και ούτε θα άλλαζε. Η ζωώδης υπόσταση μας
δεν μπορεί εύκολα να κατασταλεί, και ο επερχόμενος αιώνας ήταν πιθανόν να είναι
πιο βίαιος.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ : ΙΝΔΙΚΤΟΣ 2007

Μετάφραση : Ελένη Μπακοπούλου

Αναφορές : Κωστής Παπαγιώργης, Καστανιώτης

Οι Ήρωες!

Όλα τα έργα του περιέχουν πραγματικούς χαρακτήρες (ήρωες), βαθύς χαρακτήρες με ένα καμένο παρελθόν γι' αυτό και είναι αυτός που είναι και είναι εκεί που είναι, δηλαδή στις καρδιές όλων μας. Με αυτόν τον τρόπο δίνει την ευκαιρία σε ανθρώπους που κάποιοι κακός τους λένε (Περιθωρίου) να βγούν στην επιφάνεια και να δούμε την πραγματική ζωή αυτών των ανθρώπων μέσα απο τα κειμενά του, ένα ταξίδι στον κόσμο του πόνου, της τρέλας, της θλίψης, του έρωτα και της αυτοκτονίας. Κείμενα βγαλμένα απο την υπόγεια ψυχή αυτού του λογοτέχνη, για να μάθουμε να βάζουμε στην ζωή μας και τον πόνο! Ευχαρηστούμε Φ.Μ.Ντοστογιέφσκι για αυτό το φανταστικό συγγραφικό έργο που μας έδωσες!!!!!!!!!!!!

Υπαρξισμός, πόνος, υπέρβαση......

Ο Ντοστογιέβσκυ σημαίνει τα πάντα, είναι τα πάντα, είναι σύμπαν και κόσμος... Ο μεγαλύτερος υπαρξιστής φιλόσοφος, ο εισηγητής του υπαρξισμού και της φιλοσοφίας της Αυθεντικότητας...

Ντοστογιέβσκυ σημαίνει ζοφερό σκοτάδι στην άβυσσο της Απελπισίας, της Τρέλας, της Ενοχής και της Εξιλέωσης, της απόλυτης Ελευθερίας. Μιας ελευθερίας που δεν αναλώνεται μόνο στη θραύση των δεσμών του κοινωνινκού Είναι, αλλά επιχειρεί να ελευθερωθεί από τα δεσμά και τους περιορισμούς ενός οντολογικού Είναι... Ντοστογιέβσκυ σημαίνει βάθος...

Όπως θά' λεγε και ο Wilde, το ύστατο αμάρτημα ενός ανθρώπου είναι να είναι ρηχός. Οι Ντοστογιεβσκικοί ήρωες δεν είναι απλά βαθείς, αλλά έχουν τόσο βάθος που ο ψυχισμός τους δημιουργεί σκοτάδια και άβυσσο, είναι ανθρωπολογικές μαύρες τρύπες.

Δεν μπορούμε να κρίνουμε έτσι απλά τους Ντοστογιεφσκικούς ήρωες, τις επιλογές και τις πράξεις τους... Ο ψυχισμός τους, η φιλοσοφία τους είναι τόσο περίπλοκα που με κάποιον παράξενο τρόπο υπερβαίνουν κάθε κριτική. Είναι ήρωες τραγικοί που βρίσκονται πάνω από τη συμβατική μικροαστική ηθική και παρατηρούν, ενεργούν, συντρίβονται και ελευθερώνονται...